Wanneer migratie de uitweg vormt.

IMG_3601

Het was een regenachtige dag vandaag. De voorspellingen van de Tyfoon waren gedeeltelijk waar, de wind had zich van zijn beste kant laten horen en de regen bracht de nodige afkoeling.

In een tricycle trokken we richting onze volgende afspraak. Migrante International is een vrijwilligersorganisatie die zich bezig houdt met het ondersteunen en verdedigen van de belangen van de migration-workers of de OFW’s, beter gekend als de Overseas Filipino workers , in binnen- en buitenland. De werking spreidt zich over alle landen en geen enkele vraag van de migranten of hun familie is teveel.

Er vertrekken dagelijks ongeveer 6500 Filipijnen richting buitenland om een beter inkomen voor de familie te generen. Vaak tewerkgesteld in tijdelijke , zware jobs en in schrijnende omstandigheden . Seksuele en fysieke aanrandingen, inhouding van loon en documenten en het vernederen van de werkers zijn verhalen die bij Migrante dagelijkse kost zijn.

Deze realiteit is des te harder als je weet dat de huidige regering heel weinig investeert in bescherming van de arbeidersmigranten en ze eerder ziet als een essentieel nationaal inkomen (10% van het BBP van de Filippijnen wordt gegeneerd op kosten van de OFW’s!). En dat terwijl ze schaamteloos propaganda voert voor ‘ build build build’, bij ons beter gekend als ‘ Jobs, jobs, jobs’.

De sociale drama’s zijn niet te onderschatten. Zij die vertrekken laten alles en iedereen achter en zij die blijven moeten hun familielid loslaten, niet wetende wanneer hij of zij terugkomt, met alle gevolgen van dien.

De ene slide volgt de andere en vol vuur neemt Cherry ons mee in hun acties en plannen. Het opeisen van rechten voor de migrantenwerkers, het opzetten van lokale groepen ter ondersteuning van de achtergebleven families, juridisch aanvechten van wanpraktijken tot het voeren van campagnes voor de vrijlating van ter dood veroordeelden, zoals onlangs nog Mary Jane Veloso.

Indrukwekkend, sterk, moedig, innemend menselijk en vooral strijdvaardig. Ik word er letterlijk stil van.

20180710_035936

Om de werking van Migrante wat meer te duiden komt Ka Butch, een vrijwilliger van Migrante zijn verhaal vertellen. Hij is sinds ’95 als arbeidsmigrant gaan werken.

Met een onzekere stem begint hij stilaan zijn verhaal. Als jonge man wou hij een beter leven voor zijn gezin en had geen andere keuze dan naar het buitenland te trekken. In Saudi-Arabië pasten ze zijn contract aan en kreeg hij minder dan initieel afgesproken. Maar wat doe je als al ter plaatse bent, zegt hij dan?

In Libië had hij een contract als technieker getekend en kreeg hij de ene verlenging na de andere waardoor hij 3 jaar wegbleef. Zijn contract werd meermaals eenzijdig veranderd waardoor hij allerlei andere jobs moest doen. Van poetsen tot het ophalen van afval. Bij het klagen werd hij een lastige werknemer en verdween hij al gauw in de gevangenis. Na een maand kamp in Napoli werd hij na tussenkomst van Migrante vrijgelaten. En dan begint hij over de heimwee en hoe zijn vrouw en kinderen leden onder zijn afwezigheid. En ik zag de tranen opkomen. Moedig veegt hij ze weg en plots word ik gekatapulteerd naar mijn eigen kindertijd.

Ik herken de tristesse van mijn vader in de ogen van Ka Butch. Verdriet om wat hij heeft achtergelaten, de herinneringen aan zijn land en de heimwee naar wat was. De tranen van gemis van vrienden en familie waarvan hij meer en meer vervreemde en de onmacht hij moest gevoeld hebben tot erkenning en die hij nooit gekregen heeft. Ja PA, ik heb je vaak zien huilen, ook al dacht je dat niemand je zag. Je wilde je sterk houden terwijl je het had willen uitschreeuwen.  Je hebt zoveel opgegeven om het voor ons makkelijker te maken. Je hebt gestreden en uiteindelijk alles verloren. De herinneringen komen op en de emoties nemen toe.

En ik besef al gauw, hoe zwaar dat moest geweest zijn en samen met Ka Butch pink ik een traan weg. Jullie hebben een opoffering gedaan in het belang van jullie dierbaren. Wat een groots gebaar is dat!

En hier zit ik dan, zelf een product van migratie, verstikt door pijn. Pijn die niet te beschrijven valt noch te bevatten is en 1 blik naar Ka Butch deed me het opnieuw voelen. Ik voel de harde woorden van op de speelplaats toen ik 7 was, het gelach van mijn buren als ik henna ophad, het opkijken als ik struikelde over een woord in het Nederlands en de blikken van afgunst als ik mijn zoektocht naar werk startte.

Aan alle vaders en moeders die de kracht en de moed hebben gehad te migreren: hierbij mijn bewondering en voor mijn vader in het bijzonder een woord van dank.

Bedankt voor alle kansen die je ons gegeven hebt. Ik ben wie ik ben dankzij jou!

Shoukran.

 

Wil je wat meer te weten komen over Migrante International? Surf dan eens naar https://migranteinternational.org

Knip

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s